Willard Wigan: Vanwege mijn dyslexie werd ik letterlijk voor de klas gezet als een voorbeeld van een mislukkeling

In de wonderlijke wereld van Willard Wigan is niets onmogelijk. Hij wordt wel het achtste wereldwonder genoemd. Zijn kunstcreaties zijn onzichtbaar voor het blote oog. Op school werd hij aanvankelijk uitgemaakt voor alles wat mooi en lelijk is.

“Vanwege mijn dyslexie werd ik letterlijk voor de klas gezet als een voorbeeld van een mislukkeling. Ik kon lezen noch schrijven, werd als dom gezien en het zou nooit iets met mij worden. Ik besloot hier niet naar te luisteren en creëerde mijn eigen wereld”, aldus Wigan die inmiddels wereldberoemd is als schepper van kunstwerken die mensen laten zien dat de kleinste dingen in het leven de grootste impact op de wereld hebben.

Mijn moeder maakte me duidelijk dat ik goed was zoals ik ben. Dit had ik op school nooit gehoord. Daar werd ik voor straf achterin de klas gezet. Maar voor mij was het geen straf, want ik kon naar buiten kijken.  Ik zag vlinders, spinnetjes en de kleine wereld van insecten. Het was alsof ik naar Disney Land werd gestuurd. Toen ik later mijn kleine kunstwerkjes op het schoolplein deelde met andere kinderen proefde ik hun enthousiasme. Voor het eerst werd ik gezien.”

Het is de kunst om in het leven onze fouten en vergissingen te verwelkomen. Om ze een les te laten zijn. Om te weten waar het mis is gegaan en ervoor te zorgen dat het niet nog een keer gebeurt. Falen is een instrument om te leren. Het goede nieuws: ik ben nu 64 jaar en word beter en beter.

#lereninvrijheid

** Tekst: Ivo Valkenburg **

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.